10/11/14

RADIO ESCOLAR-MAGOSTO E SAMAÍN

- Benvidos un ano máis ao noso programa radiofónico dende o colexio de Guillarei.

- Nestas datas imos informaros da importancia de dúas festas galegas, dos seus principais elementos , orixe, simbolismo e como non celebracións.


- Éstas son o Magosto e o Samaín. Imos empezar !













  • A castaña é un dos alimentos máis antigos da humanidade; dende o Paleolítico o home aproveitou e alimentouse de castañas e landras.
  • Ata hai poucos anos era o alimento base da poboación europea en forma de froito fresco, seco, e moída en forma de fariña.
  • No século XVI, chegaron dende América, patacas e millo, e pouco a pouco perderon protagonismo na dieta campesiña, sobre todo debido a enfermidade pola que foron atacados os castiñeiros, chamada
    "a tinta".
  • O castiñeiro é unha árbore nobre, non só produce castañas, senón tamén nos da sombra en verán e leña no inverno.
  • En simbiose produce uns marabillosos cogumelos, embeleza a paisaxe e protexe e mellora o ecosistema humano.
  • A castaña proporciona uns beneficios considerables, tanto pola súa exportación, como polo número de quilos que van ao mercado directamente ou por medio de productos derivados, especialmente das castañas confitadas.
  • Prodúcense en outono, xusto no momento de probar o viño novo, de setembro.
  • "Polo san Martiño faise o Magosto con castañas asadas e viño".
  • A palabra Magosto procede do latín "magus ustus", que quere dicir algo así como gran fogueira.
  • É unha festa que xa se celebraba na Prehistoria. Ten un carácter alegre e de dar grazas polos froitos recollidos. Tamén trata de simbolizar a morte do ciclo solar anual.









  • Tócalle ó Samaín !
  • Atendede! Que medo! Uuuuuuhhhhhhh!
  • A noite do 31 de outubro comezaba o aninovo celta.

  • Nesta noite as ánimas dos finados voltan visitar as súas familias e as súas vellas casas para quentarense ao carón do lume e comer dos alimentos que con agarimo téñenlles preparados os parentes.

-O cristianismo, adoptando o ano novo dos celtas e a súa festa á honra dos mortos, designaría o primeiro de novembro como día de Todos os Santos, e no século XII, ao día seguinte como día de Defuntos.

  • Os celtas foron uns antigos habitantes de Galicia, que tiñán un gran respecto polos mortos.

  • Unha das súas costumes era poñer unha luz acesa dentro das caveiras dos inimigos mortos, para que, ao escentilar pola noite, puxera medo no corazón da xente.
  • Xa hai moitos séculos que tal costume perdeuse, máis hoxe en día aínda fica a tradición de tallar unha caveira na cortiza dos melóns e poñer no seu interior unha candea que escentile pola noite.